Jak dla mnie - strasznie zue....

        Dlaczego piszę ten temat? Nie dlatego, że mi się nudzi (choć to fakt...), nie dlatego, że ktoś mnie prosił, po prostu mnie naszło.
        Problem XXI w. - otyłość i nadwaga. Z jednej strony, to okropne, kiedy dowiadujemy się ile ludzi cierpi na te "przypadłości". Nie chodzi już tylko o samą estetykę, ale też o problemy zdrowotne. Ludzie, czy tak trudno jeść zdrowo i trochę więcej się ruszać?
       Z drugiej strony - media i koncerny odzieżowe promują na całym świecie wychudzone modelki, jako ideał piękna. Myślicie, że skąd wzięła się anoreksja czy bulimia? Ja wam powiem - to właśnie z tego powodu, że kobiety uważają, że muszą być takie jak te anorektyczne (i piękne) gwiazdy wybiegów. Chcą być bardziej atrakcyjne. Ostatnio w modę weszło promowanie modelek nieco grubszych. Czy to doprowadzi do tycia społeczeństwa, czy zwalczy stereotyp (wychudzonego) piękna?
       A Wy, co o tym myślicie?

Okiem obserwatorki - I jak tu wytrzymać?

 W naszym życiu często zdarzają się momenty, które zostawiają w psychice człowieka trwałe ślady. Złe decyzje, nieodpowiedzialność, żal...
      Kiedy nasza psychika jest obciążona tak wieloma trudnymi doświadczeniami, nasuwa się pytanie: "I co dalej"...
      Być może wydaje się ,że najłatwiej jest wzorowym uczniom, bogatym i ustawionym w życiu ludziom czy osobom pozornie szczęśliwym...Okazuje się, iż wręcz przeciwnie. Presja, którą są obarczeni powoli doprowadza ich na dno...i następuje załamanie nerwowe czy nawet decyzja, która może przynieść nieodwracalne skutki...Alkohol, narkotyki, a w najgorszym wypadku...samobójstwo.
      Ale czy taka ucieczka od problemów to dobre wyjście?
Każdy z nas powinien zdawać sobie sprawę, iż KAŻDA nasza decyzja niesie za sobą szereg konsekwencji. Im decyzja jest mniej odpowiedzialna, tym cięższa będą jej skutki.
       Zastanówmy się...Czy aby na pewno jest nam tak źle?
       Pomyślmy: "Może są ludzie, którzy znajdują się w o wiele gorszej sytuacji, a sobie radzą"."Może i ja pokonam swoje problemy...bez sięgania po rozwiązania niepoprawne...".
     

__________________________________________________________________________________
Do napisania takiego tekstu natchnęło mnie wydarzenie, które wstrząsnęło maleńką wsią, w której mieszkam. Śliczna 34-letnia kobieta, posiadająca trójkę dzieci i męża, popełniła samobójstwo. Nikomu z nas nie mieści się to w głowie i nikt nie zna powodu jej śmierci...Podobno miała wszystko...

Okiem obserwatorki- Nie lubię jej ,bo jest inna...

Dlaczego w świecie, w którym żyjemy jest tyle uprzedzeń?
"-Nie lubię jej.
-Dlaczego?
-Bo jest inna.
-Jak to "inna"?
-Po prostu się różnimy.
-Czy to powód do tego, byś jej nie lubiła?
-Owszem."
Inna może oznaczać wiele. Często nie tolerujemy innych, ponieważ "są grubi", "brzydcy", "głupi", "przemądrzali" czy być może lepsi. Dlaczego patrzymy na nie przez lustro własnej próżności?
Odmienność to nic złego. Często outsiderzy okazują się wspaniałymi ludźmi, jeżeli tylko pozwolimy im to okazać. Dlaczego dyskryminujemy ich? To ,że są odmienni, wcale nie oznacza "gorsi". Powinniśmy uszanować to, że trochę się różnią.
Jedną z form dyskryminacji innych jest rasizm czy szowinizm. Chodzi tu głównie o prześladowania na tle rasowym. Dlaczego nie mamy na tyle dojrzałości,by zrozumieć innych?

Zastanowię się: "Może i ja jestem inna, a mimo to traktują mnie dobrze. Czemu ja mam być niemiła dla odmieńców?".

Okiem obserwatorki - Złodzieje kont

Wiele osób nabiera się na oferty typu: "Hej, mogę doładować Ci ss, daj mi tylko hasło.Serio nie kradnę kont". Wierzycie, że to prawda. Otóż, powinniście wiedzieć, że absolutnie nie!
    Osoby takie, czyli złodzieje tylko na to czekają. Na wasz głupi błąd. Nie dajcie się nabrać,oni i tak wam żadnego ss nie doładują.
    Nie zdają sobie sprawy, że po kradzieży konta, które jest lub było ss, powinni liczyć się z tym, że "ofiara" kradzieży może ich pozwać. Kradzież to kradzież, a za to płacono pieniądze,więc odpowiedzialność jest taka sama jak za kradzież każdej innej rzeczy.
   Po co w ogóle kraść? Nie lepiej założyć sobie konto, poświęcić mu trochę czasu i mieć satysfakcję? Po co mieć te wyrzuty sumienia?
   Nigdy, w żadnym wypadku nie podajcie nikomu swojego hasła, chyba, że jest osoba, którą znacie osobiście i ufacie jej. Wtedy wybór należy do was.

Okiem Obserwatorki - Jak zdobyć zaufanie nauczyciela?

Jak wiecie ,zdobyć zaufanie kogokolwiek to trudna sprawa. Dana osoba musi wiedzieć,że jej nie zawiedziemy i liczymy się z jej zdaniem. Łatwiej zdobyć je wśród rówieśników czy osób w podobnym wieku. Trudniej jest je zdobyć wśród dorosłych, a zwłaszcza wśród nauczycieli. Nie jest to jednak nie możliwe.
     Aby zdobyć zaufanie nauczyciela musisz spełnić kilka warunków:
1. Staraj się zawsze starannie odrabiać zadania domowe.
2.Bierz udział w konkursach.
3.Odnoś się do nauczyciela z szacunkiem.
4.Nie bierz udziału w projektach, których nie wykonasz. W ten sposób pokażesz, że jesteś nie odpowiedzialny!
5.Nigdy nie okłamuj nauczyciela.
6.Słuchaj lub udawaj,że słuchasz tego, co mówi.
7.Staraj się go nie zawieść.

       JEŻELI RAZ PODPADNIEMY,TRUDNO Zaufanie odbudować na nowo. Wymaga to czasu i starań. Możesz mówić: "po co mi zaufanie nauczyciela?". I tu się zdziwisz. Osobom, którym nauczyciele wierzą jest o wiele prościej. Łaskawiej patrzą, gdy zapomnisz zadania, tworzą wśród grona szkoły dobrą opinię o Tobie, przymykają oko na drobne wpadki.
    Nie jest to jednak nie sprawiedliwe dla innych, gdyż NA DOBRE ZAUFANIE TRZEBA SOBIE ZASŁUŻYĆ.

Okiem obserwatorki - Rodzice. Przyjaciele czy wrogowie?

      Każdy z was na pewno wie, że przez dobry kontakt z rodzicami łatwiej osiągać woje cele. Często jednak nasze zdania się różnią, przez co dochodzi do wielu konfliktów. Dlaczego? Cóż...Różnica wieku, przyzwyczajenia, towarzystwo, czasy... Od młodości rodziców tak wiele się zmieniło...Często też traktują nas jak małe dzieci.Są nadopiekuńczy, surowi...
    Jestem osobą wygadana i sama mam problemy z rodzicami. Staram się jak mogę, jednak te zasadnicze różnice pomiędzy nami często prowadzą do kłótni. Staram się tego unikać jak to najbardziej możliwe, ale nie zawsze się uda.
    Moja mama jest ze mną bardzo blisko. Jest ode mnie zaledwie 20 lat starsza. Dobrze się rozumiemy, a mimo to często się spieramy. Mamy różne charaktery ,różne przekonania...
    Często moje wygórowane ambicje, wielkie plany i marzenia przewyższają rzeczywistość. Rodzice muszą starać się mi pomóc, ale też przygotować,że nie zawsze będzie przyjemnie i muszę liczyć się z tym,że nie zawsze wygram.
    Żyć w zgodzie z rodzicami nie jest łatwo,ale kiedy się postaramy ich zrozumieć, wiele się zmieni...

Okiem obserwatorki - O dzieciach ,które myślą, że są niewiadomo kim.

 Często spotykam się z głupimi zachowaniami dzieci ze szkoły podstawowej. Denerwuje mnie to,że często myślą, iż są lepsze od innych. Wkurzające jest też to, że uważają siebie za młodzież. Rozumiem, że nie wiele umieją, bo mają przed sobą gimnazjum, szkołę średnią i ewentualne studia, ale mogłyby chociaż nie pokazywać po sobie ,jaki jest ich poziom inteligencji.
    Nie uważam,że każde dziecko ze Szkoły podstawowej jest głupie i wścibskie,ale często tak jest. Np. dzieci z czwartej klasy zalegają na przerwach na naszym gimnazjalnym korytarzu na piętrze, a jak my chcemy wejść do ich klasy na przerwie, to od razu robią problem i nas wyganiają.
   Zdarza się też ,że upominamy ich, by im pomóc i pouczyć, a one wymądrzają się i obrażają. Większość z nas nie chce im robić na złość, ale po prostu pomóc. Sami wiele przeżyliśmy i mamy szerszą wiedzę, ale to ponoć "one są mądrzejsze".
     No więc dzieci, to wasza sprawa, ale pamiętajcie: Bez przyjmowania krytyki daleko nie zajdziecie.

Okiem obserwatorki: Oszuści i kłamcy - czyli jak zrujnować cudzą opinię...

   Wiele z nas na co dzień spotyka się z plotkami. Często okazuje się, że wiele z nich potrafi innego człowieka skrzywdzić ,a nawet zniszczyć. Plotkarze (tudzież oszuści) nie liczą się z tym, że mogą zniszczyć komuś dobrą opinię budowaną na solidnym fundamencie przez wiele lat.
   Osoby takie też są ludźmi, a mimo to, nie widzą, że ranią innych. Mądre osoby nie zaprzątają sobie głowy plotkami, ale wielu z nich wierzy w fałszywe oskarżenia, a podając je dalej ,niszczą psychikę innego człowieka. Dlaczego tak jest? Otóż ,wiele osób zazdrości innym przez co wymyślają plotki, by cieszyć się z nieszczęścia tamtej osoby. Polska jest krajem, gdzie ludzie wolą pod sobą dołki kopać, niż pomagać sobie nawzajem. Cóż, jesteśmy narodem zazdrośników. Dlaczego? Na to pytanie każdy musi odpowiedzieć sobie sam.
   Zastanówmy się: Czy ja czasem nie sprawiłem, że inni uwierzyli w kłamstwo? Czy plotkując nie wyrządziłem komuś krzywdy? Czy aby na pewno powinienem wierzyć w to ,co mówią inni?

Okiem obserwatorki - Tapeciary i lachony

Piękno kobiety i dziewczyny różnie można interpretować. Jedne dziewczyny stawiają na naturalność lub delikatny makijaż, a inne...cóż inne to właśnie tapeciary i lachony. Czemu wyglądają, tak jak wyglądają? Uważają ,że prawdziwe piękno to na pomarańcz opalona skóra, długie tipsy i tony podkładu na twarzy. A co o tym myślą chłopaki? Większość chłopaków uważa, że to przesada. Wielu z nich uważa, że wystarczy odrobina pudru i tuszu do rzęs, czy błyszczyka.
Wytapetowane i spalone na skwarkę dziewczyny zazwyczaj mają opinię "panienki lekkich obyczajów". Czy warto? Warto niszczyć siebie, by RZEKOMO wyglądać ładnie?
Zastanówmy się czasem czym jest prawdziwe piękno...Czy tu aby na pewno chodzi o przetapetowany wygląd?

Okiem obserwatorki - Dziwne rozmowy...

Czasami rodzice nie radzą sobie z rozmowami z dziećmi. Nie potrafią wytłumaczyć co jest dobre, a co złe. W sumie takie dzieci mogą się cieszyć, bo nie muszą wysłuchiwać dziwnych tekstów na dziwne tematy. Nie należą do przyjemnych rozmowy na temat dojrzewania itp. Chyba nikt tego nie lubi. Rodzice z resztą pewnie też nie. Wcale im się nie dziwię. Nie jest łatwo rozmawiać z dzieckiem na tematy, których unikało się, gdy pociecha była młodsza. Niestety nie możemy ich omijać. Jeżeli nie rodzice, to kto wytłumaczy nam pewne rzeczy związane z tematami ,których w szkole się nie porusza? Pamiętajcie, dla rodziców to pewnie równie krępujące, więc starajcie się im nie utrudniać.
Nikt nie lubi też "kazań" od rodziców. Przeważnie i tak je ignorujemy,ale potem się zastanawiamy, czy postąpiliśmy dobrze. Rodzicom zapewne jest przykro, kiedy okazuje się,że nie wyciągnęliśmy wniosków. Sama często je ignoruje, ale wiem, że mamie potem jest przykro. Bo w jaki inny sposób może mnie tego nauczyć? Chce bym wyrosła na porządnego człowieka...

Okiem obserwatorki - To juz przesada...

W szkole jest za trudno. Każdy nauczyciel myśli sobie,że jesteśmy maszynami i pojmujemy nieskończenie wiele faktów. Gdy nie nauczysz się czegoś lub nie zrobisz zadania, nawet najbardziej prawdziwe tłumaczenia nie wystarczą. Mówimy np. ,że uczyliśmy się na sprawdzian z chemii i nie zdążyliśmy z polskiego, ale nauczyciel twierdzi, że go to nie obchodzi. Czy mamy tylko jeden przedmiot? Nie! Nie starcza nam czasu ,żeby uczyć się ze wszystkiego! Jesteśmy wyczerpani i nasze mózgownice nie pracują jak należy. A podobno nauczyciele to też ludzie...

Okiem obserwtorki cz.3 - Jak radzić sobie z rodzicami?

Nie jest to proste,ale możliwe. Często rodzice nie rozumieją naszych potrzeb, gdyż w czasach, kiedy oni byli w naszym wieku panowała surowa dyscyplina. Zdarza się też,że rodzice twierdzą,iż tworzą te wszystkie zakazy dla dobra dziecka (czy tudzież:nastolatka) . Jest to prawda, ale my inaczej ją odbieramy. Zakazy i kary nie świadczą o złośliwości, ale o trosce. Samej ciężko mi to zaakceptować ,ale taka jest prawda. Aby żyć w zgodzie z rodzicami możesz zrobić kilka rzeczy:

1. Staraj się robić to, o co Cię proszą.

2. Przestrzegaj ich zakazów. Gdy okażesz się odpowiedzialny zdobędziesz ich zaufanie, przez co pozwolą ci na więcej.

3. Dotrzymuj słowa.

4. Postaraj się nie sprawiać problemów wychowawczych.

5.Przepraszaj za złe zachowanie.

Wiem,że każda z tych reguł, to masa pracy, ale naprawdę warto. Jeżeli postaramy się współpracować z rodzicami zyskamy dobrych sprzymierzeńców w naszym życiu.

Okiem obserwatorki cz.2 - Stereotypy

Większość matek ubiera swoje córeczki na różowo, a synków na niebiesko. Każdy uważa ,że dziewczynki muszą bawić się lalkami ,a chłopcy samochodami. Chłopakowi nie wypada tańczyć baletu, przecież to dla dziewczyn...
Skąd takie podejście?
Na przestrzeni wieków silnie rozprzestrzeniły się stereotypy. Ukazują one "statystyczny" wygląd czy zachowanie danych osobników, warstw społecznych itd. Dlaczego np. mała dziewczynka nie może bawić się samochodzikiem? Pewnie odpowiesz: "Może", ale pomyślisz "ale jak to wygląda?".
Nie powinniśmy opierać stosunków wobec ludzi na stereotypach. Każdy jest inny. Ma swój indywidualny, niepowtarzalny charakter. Powinniśmy to uszanować, a nie traktować innych "z góry".

Coś nowego.

Jak zauważyliście, stworzyłam nowy dział: okiem obserwatorki. Od dziś, każdego dnia (w miarę możliwości), będę dodawać jedną notkę. Opis pewnych sytuacji moimi oczami. Mam nadzieję,że się spodoba. Kiedy widzę tak wiele sytuacji każdego dnia, nasuwa się myśl: "może powinnam na to zareagować?". Te notki to właśnie moje reakcje na pewne sprawy.

Okiem obserwatorki: Wszystko zależy od podejścia...

Czy spotkaliście się z nietolerancją? Towarzyszy nam ona każdego dnia. "Bo on jest murzynem" ,"bo on jest muzułmaninem" ,"bo ona jest Punkiem". Czy to naprawdę jest tak ważne? Powinniśmy wiedzieć, że osoba jest osobą przez charakter i stosunek do życia, a nie wygląd czy wyznanie. Zapewne wielu ludzi też uważa was za "innych" ,ale wy tego nie zauważacie. Twierdzicie,że jesteście "normalni". Tak samo myślą o sobie ci ludzie. Czy przez to ,że się różnimy musimy się nienawidzić? Czy to nie wspaniałe,że tworzymy mieszankę kultur, tradycji i poglądów? Czy nie powinniśmy uszanować racji innych osób? Czasami warto zatrzymać się w szaleńczym biegu życia i odpowiedzieć sobie na pytanie: "Kim jestem ja sam". Nasza odpowiedzi często będzie się różniła od odpowiedzi otoczenia. Inni tolerują nas takich, jakimi jesteśmy ,więc my też tolerujmy osoby odmienne. Chowanie niewyjaśnionych uraz czy bezpodstawna nienawiść, nie są dobrymi sposobami na życie.